Foto Breda

Van de grindbak naar het goede gesprek

gastblog – “Wethouder, waarom moet het allemaal zo ingewikkeld?” De verzuchting is met regelmaat aan mijn tafel te horen. Als een Max Verstappen schieten initiatiefnemers uit de startblokken om Breda, en dus de wereld, een stuk beter te maken. Vol vertrouwen en goede moed zetten zij de schouders eronder en lopen stad en land af om hun briljante idee verder te brengen. De goede moed en het lef van initiatiefnemers wordt daarbij danig op de proef gesteld. Er zijn altijd wel mensen uit de buurt of op het stadskantoor die een mega lastige vraag weten op te werpen. Zo’n vraag die alle energie eruit ramt. Waar het hele idee op stuk loopt. Met volle vaart eindigen ze dan in de spreekwoordelijke grindbak. Je gunt het de wereld dat we in volle vaart om die grindbak heen sturen.

Nu trekken we die initiatieven nog met veel kracht en macht door de bureaucratie. Met aan het einde van het proces de initiatiefnemers met tranen van opluchting in hun ogen. Er zijn volhouders geweest die na meer dan vijf jaar eindelijk iets gedaan kregen. Zo is de Zonneweide met zonnepanelen er na vijf jaar eindelijk gekomen. Wordt het woonzorgcomplex nu gebouwd voor kinderen met syndroom van Down en start weer een aantal wijken in Breda met de Bredase burgerbegroting. Aan mijn tafel tegelijkertijd ook de mensen die niet blij zijn met de manier waarop ze antwoord kregen op hun vragen, opmerkingen en praktische bezwaren.

Afgelopen jaar heb ik met een paar enthousiaste en een paar slimme mensen gekeken naar die processen. Hoe gaan we als gemeente nu eigenlijk om met al die initiatieven? Kern van de zaak is dat je eigenlijk iedereen een eerlijk en open proces gunt. Dat mensen aan het einde van het proces tevreden terugkijken en zeggen: “We zijn niet tegengewerkt, sterker nog we zijn zelfs verder geholpen en we zijn net zo behandeld als al die anderen”.

Het antwoord op het “hoe dan wel?” ligt inmiddels op tafel, het heet ‘Briljant Breda’. Prof. dr.  Frank Hendriks ontwikkelde op basis van praktijkstudie, gesprekken met betrokkenen en vakliteratuur zes leidende principes. Met bijbehorende toetsvragen waarvan iedereen weet dat die ergens gaandeweg het proces gesteld gaan worden. Pikken we beter op wat de omgeving wil en weet? Leveren we Value for Money aan onze ‘stakeholders’? Laten we dicht bij de burger, wat dicht bij de burger kan? Regelen we controlemechanismen beter dan voorheen? Slaan we nieuwe wegen in met nieuwe inventieve middelen? Doen we de dingen op een beter te begrijpen, te verantwoorden en te waarderen wijze?

Daar wil Breda antwoord op zien te krijgen. En die antwoorden krijg je alleen door het goede gesprek met alle belanghebbenden. Zo knal je met je idee of project niet in de grindbak van wetten, regels en praktische bezwaren. Nee, je omzeilt die grindbak door in het goede gesprek te raken.

Op papier klinkt dit allemaal fantastisch natuurlijk. In Breda hebben we het lef om er mee aan de slag te gaan.

Dit artikel is geschreven door Patrick van Lunteren. Hij is als wethouder in Breda verantwoordelijk voor innovatief bestuur. Hij schreef deze bijdrage naar aanleiding van het artikel van Marije van den Berg over het werken vanuit democratische waarden.

3 reacties

  1. Zijn dit de vragen/ termen die de “burger” moed geven?
    – “De Value for Money aan onze ‘stakeholders’?”
    – Het spreken over de “burger”,
    – “Het regelen van controlemechanismen”
    Misschien is het een begin, toch vind ik het nog veraf staan van: ” waar voor je geld ” Voor “inwoners” en “vertrouwen gunnen”

    1. Ik vind dat een terecht kritische kanttekening, Warner. Engelse en abstracte termen kunnen vaak makkelijk worden vervangen door veel laagdrempeliger termen. Persoonlijk hou ik ook helemaal niet van de term ‘burger’. Maar anderen zien dat weer als enige correcte term voor de inwoner in zijn/haar democratische rol. Ik ben eigenijk wel heel benieuwd hoe Patrick van Lunteren daar tegenaan kijkt als auteur van dit stuk en initiatiefnemer voor deze nieuwe leidende principes in Breda.

  2. Woorden naar mijn hart Warner. Daar zit ik als wethouder ook altijd bovenop; Duidelijke taal, korte zinnen, geen Engels en vooral geen hulpwerkwoorden. Mijn oma en buurvrouw moeten het ook begrijpen. Ik heb echter ook geleerd dat je die strijd op het juiste moment moet voeren. Voor nu ben ik al heel tevreden dat we de leidende principes op deze manier, wetenschappelijk onderbouwd, geformuleerd hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.